~Ρισκάρω άρα υπάρχω...~

(via Picsy )

Δεν ξέρω αν ήμουν ποτέ άτομο αυθόρμητο, να παίρνω αποφάσεις γρήγορες, να μην υπεραναλύω καταστάσεις για ώρες ολόκληρες και να ζαλίζω τις φίλες μου με επαναλαμβανόμενες συζητήσεις.
Τον τελευταίο χρόνο όμως το ''η ζωή είναι ένα μεγάλο ρίσκο'' σαν να έχει αποκτήσει νόημα για μένα. Πιάνω τον εαυτό μου να παίρνει αποφάσεις εν βρασμώ, ή τουλάχιστον όχι μετά από χίλιες δυο σκέψεις. Έρχεται κάποια στιγμή που δεν αντέχεις το ίδιο σου το μυαλό... Μαθαίνεις να δρας χωρίς να σκέφτεσαι τις μετέπειτα κινήσεις. Άλλωστε αυτό κάνουν οι σκακιστές κι εγώ μισώ το σκάκι! Σταματάω λοιπόν να ακολουθώ την τακτική τους.

Δεν είναι επιπολαιότητα. Δεν πρόκειται για αποφάσεις που φέρνουν ριζικές αλλαγές, ούτε επηρεάζουν τους ανθρώπους γύρω μου. Πάντα θα έχω επίγνωση των συνεπειών...Πάντα θα τις σκέφτομαι σαν πρόβλεψη. Αλλά θα συνεχίζω. Θα ανακαλύπτω ότι μπορώ να ενεργώ  με διαφορετικό τρόπο και να αισθάνομαι καλά. Θα ρισκάρω... Σχεδόν ποτέ μέχρι τώρα δεν το έκανα!Φοβόμουν...Αλλά αυτή είναι η μαγεία!Το άγνωστο έχει την ομορφιά του. Ζεις τη στιγμή και το μετά μοιάζει να μην έχει κανένα νόημα. Έτσι η απόλαυση είναι μεγαλύτερη!

Διαβάζω συνέχεια ''ο,τι σε κάνει να χαμογελάς,ποτέ δεν είναι λάθος''. Ε, λοιπόν, ναι! Ακόμα και αν μια μέρα καταλάβεις ότι δεν ήταν το καλύτερο για σένα,εκείνη τη στιγμή χαμογελούσες! Ήσουν ευτυχισμένος! Το αν αργότερα αποδείχτηκε διαφορετικό δεν έχει σημασία. Τι έζησες, αυτό μετράει! Ρίσκαρες, χαμογέλασες και μετά...απογοητεύτηκες!Και; Αυτό δεν είναι η ζωή; Αν δεν είχες ρισκάρει θα το ζούσες...; Σίγουρα δεν θα είχες χαμογελάσει έτσι...
Τέρμα λοιπόν οι δεύτερες σκέψεις...Ας μην κάνουμε τη ζωή μας ακόμα πιο δύσκολη, ας την χαρούμε, ας ονειρευτούμε και όπου βγει! ;-)

End of-summertime sadness or autumn happiness...?

Το ξέρω ότι σε παραμέλησα...Συγγνώμη καλό μου,blog και γλυκιά μου blogoγειτονιά...
Αλλά ήμουν απασχολημένη...Είχα δώσει μια υπόσχεση στον εαυτό μου (ρίξτε μια ματιά στην προηγούμενη ανάρτηση,αυτή του Ιουνίου).Και έπρεπε να κάνω το καλύτερο δυνατό για να την κρατήσω...Και...Την κράτησα!
Πέρασα ένα πάρα πολύ όμορφο καλοκαίρι!!!Με δουλίτσα,μπανάκια,εξόδους με τα ''κορίτσια'' μου (άλλοτε χαλαρές,άλλοτε όχι τόσο...).Γνώρισα πολλά άτομα,είδα μια πλευρά του εαυτού μου λίγο διαφορετική,πιο κοινωνική,πιο ευχάριστη,πιο δραστήρια...Και πραγματικά ενώ μπορούσα να ''στραβοπατήσω'' μερικές φορές και να χάσω το στόχο που είχα βάλει,δεν το έκανα!Φάνηκα δυνατή και δεν άφησα τίποτα και κανέναν να μου χαλάσει την όμορφη διάθεση... ;-)
Όλα τα ωραία όμως κάποτε φτάνουν στο τέλος τους...Γυρνάς στη βάση σου,αγκαλιά με τους τόμους που σε περιμένουν απειλητικά στη βιβλιοθήκη και ένας αγώνας για να λιγοστέψουν τα μαθήματα και να φανεί το πτυχίο να έρχεται όλο και πιο κοντά ξεκινά!
Και σε πιάνει μια μελαγχολία...Αυτό το ''κάτι'',το ''πλάκωμα'' που πάντα ''έρχεται'' μαζί με το Σεπτέμβρη...Θυμάσαι σκηνικά του καλοκαιριού,τα αναπαράγεις και πιάνεις τον εαυτό σου να χαμογελά γλυκά...Αναμνήσεις...Ένα ''δώρο'',αποδείξεις αποθηκευμένες στο μυαλό για τις στιγμές που έζησες...Που γέμισε η ψυχή σου ολόκληρη με συναισθήματα, άλλα γνωστά και άλλα άγνωστα-για πρώτη φορά!
Αυτά θα έχω να με συντροφεύουν τις μέρες του Σεπτέμβρη και του Οκτώβρη και του Νοέμβρη...
Ίσως τελικά αυτή την υπόσχεση που έδωσα στον ίδιο μου τον εαυτό για το φετινό καλοκαίρι,θα πρέπει να του τη δίνω και κάθε μέρα...Να κάνω ο,τι περνά απ' το χέρι μου για να περνάω όμορφα,να νιώθω πραγματικά καλά,να είμαι ευτυχισμένη!!!
Και αυτό να το κάνουμε όλοι...Μια υπόσχεση είναι μόνο,μια υπόσχεση για ''ευτυχία''...Και αν δεν τα καταφέρουμε,η επόμενη μέρα θα'ναι εκεί!

(via favim.com)

Όμορφες,γλυκές καληνύχτες...*


PS:Έχει γίνει κάτι με τις φωτογραφίες στο blog μου και σε κάποιες αναρτήσεις μερικές δεν εμφανίζοντα...Πνευματικά δικαιώματα υποπτεύομαι!Όποιος ξέρει σίγουρα ας με ενημερώσει με ένα σχόλιο.Ευχαριστώ!