Σάββατο, 5 Οκτωβρίου 2013

~Ρισκάρω άρα υπάρχω...~

(via Picsy )
Δεν ξέρω αν ήμουν ποτέ άτομο αυθόρμητο, να παίρνω αποφάσεις γρήγορες, να μην υπεραναλύω καταστάσεις για ώρες ολόκληρες και να ζαλίζω τις φίλες μου με επαναλαμβανόμενες συζητήσεις.
Τον τελευταίο χρόνο όμως το ''η ζωή είναι ένα μεγάλο ρίσκο'' σαν να έχει αποκτήσει νόημα για μένα. Πιάνω τον εαυτό μου να παίρνει αποφάσεις εν βρασμώ, ή τουλάχιστον όχι μετά από χίλιες δυο σκέψεις. Έρχεται κάποια στιγμή που δεν αντέχεις το ίδιο σου το μυαλό... Μαθαίνεις να δρας χωρίς να σκέφτεσαι τις μετέπειτα κινήσεις. Άλλωστε αυτό κάνουν οι σκακιστές κι εγώ μισώ το σκάκι! Σταματάω λοιπόν να ακολουθώ την τακτική τους.

Δεν είναι επιπολαιότητα. Δεν πρόκειται για αποφάσεις που φέρνουν ριζικές αλλαγές, ούτε επηρεάζουν τους ανθρώπους γύρω μου. Πάντα θα έχω επίγνωση των συνεπειών...Πάντα θα τις σκέφτομαι σαν πρόβλεψη. Αλλά θα συνεχίζω. Θα ανακαλύπτω ότι μπορώ να ενεργώ  με διαφορετικό τρόπο και να αισθάνομαι καλά. Θα ρισκάρω... Σχεδόν ποτέ μέχρι τώρα δεν το έκανα!Φοβόμουν...Αλλά αυτή είναι η μαγεία!Το άγνωστο έχει την ομορφιά του. Ζεις τη στιγμή και το μετά μοιάζει να μην έχει κανένα νόημα. Έτσι η απόλαυση είναι μεγαλύτερη!

Διαβάζω συνέχεια ''ο,τι σε κάνει να χαμογελάς,ποτέ δεν είναι λάθος''. Ε, λοιπόν, ναι! Ακόμα και αν μια μέρα καταλάβεις ότι δεν ήταν το καλύτερο για σένα,εκείνη τη στιγμή χαμογελούσες! Ήσουν ευτυχισμένος! Το αν αργότερα αποδείχτηκε διαφορετικό δεν έχει σημασία. Τι έζησες, αυτό μετράει! Ρίσκαρες, χαμογέλασες και μετά...απογοητεύτηκες!Και; Αυτό δεν είναι η ζωή; Αν δεν είχες ρισκάρει θα το ζούσες...; Σίγουρα δεν θα είχες χαμογελάσει έτσι...
Τέρμα λοιπόν οι δεύτερες σκέψεις...Ας μην κάνουμε τη ζωή μας ακόμα πιο δύσκολη, ας την χαρούμε, ας ονειρευτούμε και όπου βγει! ;-)