Ο πήχης

Επειδή η τελευταία ανάρτηση ήταν κάπως ‘’βαριά’’ και μελαγχολική, θα καταπιαστώ με κάτι λίγο διαφορετικό… Θα αναφερθώ στις ερωτικές σχέσεις (πάλι; ο κόσμος το χει τούμπανο και εγώ κρυφό καμάρι ότι είμαι αγαπησιάρα) και συγκεκριμένα στην επόμενη, την νέα, αυτή που διαδέχεται την προηγούμενη. Άλλα κι εδώ θα μιλήσω για κάτι που με απασχολεί και όχι για τις καινούριες πεταλούδες που αρχίζουν να πεταρίζουν στο στομάχι (αλήθεια μέχρι να ξαναερωτευτούμε υπάρχουν κάμπιες εκεί μέσα;;; Αρνούμαι να δεχτώ κάτι τέτοιο… χεχε). Το θέμα είναι ο ‘’πήχης’’ που έχουμε βάλει. Πόσο σημαντικό κριτήριο είναι για το επόμενό μας βήμα;

Άντε ωραία βρέθηκε ο τυχερός, μας κέρδισε και αρχίζουμε να τον βλέπουμε διαφορετικά… Όλα καλά μέχρι εδώ! Θα είναι για πολύ τυχερός ακόμα ή θα έχει την ατυχία να μπει σε μια διαδικασία σύγκρισης με τον πρώην; Θα βρεθεί να περνά από crash test; Και άντε πες αυτός δεν το καταλαβαίνει, έχει αντοχές και σε θέλει τόοοσο πολύ που κάνει υπομονή (βρείτε σε ποια χώρα ζουν οι τελευταίοι και βγάλτε μου ένα εισητήριο χωρίς επιστροφή!) αλλά τι γίνεται με εσένα; Πάνω που ξεκινάς κάτι νέο, στο μυαλό σου στριφογυρίζει το παρελθόν και τσουπ, πάλι εμπόδιο! Ή μήπως όχι;

Όσο καλός και να ήταν ο ex, δεν μπορεί κάτι θα <<έλειπε>> γι’αυτό άλλωστε και αποτελεί παρελθόν! Όσο τρυφερό, ευγενικό, όμορφο, καλό εραστή και να τον θυμάσαι, για βάλε λίγο παραπάνω το μυαλό να δουλέψει… Γιατί είναι πρώην; Ααα, είδες που θυμήθηκες; Δεν ήταν και τόσο δύσκολο τελικά! Ε αυτό που έλειπε σ’ εκείνον ψάξε να βρεις μήπως το έχει ο νέος!!! Και αν του λείπει και αυτού, εσύ τουλάχιστον θα έχεις προσπαθήσει… Θα έχεις κάνει ένα βήμα παρακάτω… Και όπως πολύ σωστά λέγεται <<Ακόμα και το μακρύτερο ταξίδι, ξεκινάει με το πρώτο,  μικρό βήμα>>. Έτσι λοιπόν δεν πρόκειται για σύγκριση, αλλά για αναζήτηση. Και είναι σημαντική η διαφορά! Στη σύγκριση έχουμε δύο μεγέθη αναπόφευκτα (να, λοιπόν που εμφανίζεται και ο πρώην), ενώ στην αναζήτηση έχουμε το ένα μέγεθος (εδώ ο καινούριος) και πάνω σ’ αυτό δουλεύουμε και ψάχνουμε να βρούμε αυτό που θα αλλάξει τις ζωή μας!

Σκέψεις τύπου <<Ο πρώην μου έκανε αυτό, μιλούσε για εκείνο, σκεφτόταν έτσι…>> δεν βοηθάνε καθόλου. Κι έπειτα είναι κρίμα να υποβάλλεις σε μια τέτοια σύγκριση κάποιον που δεν το έχει προκαλέσει καν, πιθανότατα αγνοεί και την ύπαρξη του ‘’αντίζηλου’’. Όσο καλός κι αν ήταν ο πρώην, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να κρατήσεις καλά φυλαγμένες τις ωραίες στιγμές και να νιώσεις μέσα σου την ανάγκη αλλά και την ελπίδα ότι εξίσου ωραίες στιγμές θα ξαναζήσεις σίγουρα με κάποιον άλλο! Δέχομαι μόνο ότι στην αρχή του ξεκινήματος υποσυνείδητα το μυαλό σου θα παίξει  κάποια ‘’βρώμικα παιχνίδια’’… Στο χέρι σου είναι όμως να μην το αφήσεις!

           


           

Γλυκόπικρη καληνύχτα...

''Τίποτα. Κοιμήσου. Εμείς τελειώσαμε. Δεν έχει δάκρυα πια. Κλαίνε όσοι στο βάθος ακόμη ελπίζουν.''

—

Τάσος Λειβαδίτης Eλπίδα... Μια λέξη με τόσο θετικό νόημα είναι δυνατόν να προκαλέι πόνο και να φέρνει δάκρυα; Δυστυχώς συμβαίνει... Όταν ελπίζεις για κάτι τελειωμένο.Για κάτι,για το οποίο έχει βγει αμετάκλητη απόφαση και αυτή γράφει στο διατακτικό της ''Έχει τελειώσει''.Έχει κριθεί το ζήτημα πλήρως.Δεν μένουν ανεξέταστα παρεμπίπτοντα ζητήματα,δε μένουν ανεξέταστες ενστάσεις που έχουν προβληθεί,έχουν ασκηθεί όλα τα ένδικα μέσα και έχουν απορριφθεί.Γιατί λοιπόν να συνεχίσεις να επιμένεις;Γιατί να βιώνεις μια τόσο ψυχοφθόρα διαδικασία; ''Έχει τελειώσει''.Ούτε αποσιωποιητικά.Αυτά δίνουν μια αίσθηση ''συνέχειας''!Διαφωνεί κανένας;Έχει παραχθεί δεδικασμένο.Το ζήτημα κρίθηκε.Δεν υπάρχουν περιθώρια επανεξέτασης.Μένει μόνο να εκτελεστεί η απόφαση.Και κάντο οικιοθελώς,με τα μέσα που έχεις,αλλιώς τα μέτρα που θα σε καταναγκάσουν να το κάνεις θα είναι επώδυνα! Το πρόβλημα είναι ότι πληγωνόμαστε εξαιτίας της ''εικόνας'' που πλάθουμε στο μυαλό μας. Την πιστεύουμε τόσο πολύ,που κάποιες φορές γίνεται παράλληλη πραγματικότητα.Έξακολουθεί να είναι φαντασία όμως! Σε συνδυασμό με την ελπίδα λοιπόν ότι μια μέρα όλα θα γίνουν όπως έχουμε πιστέψει και όσο αυτή η μέρα αργεί τόσο αρνητικά επηρεαζόμαστε.Πόσο μάλιστα όταν όλα έχουν φτάσει στο τέλος τους! Γι'αυτό και πάντα υπάρχει το παρακάτω...(εδω κολλάνε πραγματικά οι ''μαγικές τελίτσες'') Η επόμενη μέρα!Όλα πέρασαν,αποτελούν παρελθόν.Ήταν απλά μια διαδικασία που έπρεπε να ζήσουμε για να αποκομίσουμε εμπειρία,να πάρουμε ένα μάθημα.Ποιός ο λόγος λοιπόν να ελπίζεις;Ο,τι ήταν να ζήσεις,το έζησες.Δεν έχεις κάτι να περιμένεις!Η μόνη ελπίδα που θα σου φέρει χαμόγελο είναι αυτή που θα αναφέρεται ΠΑΝΤΑ στην επόμενη μέρα... ;-) **Είναι μια ανάρτηση κάπως στενάχωρη.Έμπλεξα και τους νομικούς όρους και το έκανα κάπως βαρύ!Πάλι κάπου θετικά προσπάθησα να καταλήξω πάντως!Σημασία έχει πάντα το Αύριο...Για το αύριο αξίζει να κάνουμε όνειρα,να ανατρέφουμε ελπίδες (πολλέεες...) στην καρδιά μας και να χαμογελάμε!Καληνύχτα!!!!**