Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

***Happy ''18'' Bro!!!!***




Πριν από 18 χρόνια.Εγώ γύρω στα 3μιση.Μεσημεράκι.Χτυπάει το τηλέφωνο.Τα νέα...''Απέκτησες αδερφούλη!''.Τα είχα όλα έτοιμα...Του είχα πάρει και μια κουδουνίστρα για να του την δώσω ως το πρώτο μου δώρο προς εκείνον.Και μετά από λίγες μέρες ήρθε στο σπίτι.Ένα μικρό πλασματάκι,με λίγα μαλλάκια (όχι σαν κι εμένα,που είχα μαλλούρα με το που ξεπρόβαλα) και με τα μάτια μισάνοιχτα.Το μόνο που θύμαμαι από κείνο το απόγευμα είναι πόσο ήρεμος ήτανε στην αγκαλιά όλων των άλλων και πώς ούρλιαζε όταν το έπαιρνα εγώ στα φοβισμένα μου χέρια για να τον κρατήσω έστω και για δευτερόλεπτα!Και ναι...Κάπου εκεί θα άρχιζε να γεννιέται μια μικρή ζήλια μέσα μου.Θα άρχιζα να τρώω τα νύχια μου.Είμαι σίγουρη πλέον ότι αυτή είναι η αιτία.
Και το όνομα αυτού Δημήτρης.Νομίζω ότι έχω ελάχιστες αναμνήσεις από τότε που ήμουν μοναχοπαίδι.Ίσως επειδή ήμουν αρκετά μικρούλα ή μήπως ίσως επειδή τα τελευταία 18 χρόνια έχω συνηθίσει να μοιράζομαι τη ζωή μου και μαζί του;Η συνύπαρξη μας κάποιες φορές υπήρξε δύσκολη.Τσακωμοί,ξύλο,μέχρι και την ξύλινη πόρτα του δωματίου μου σπάσαμε σε έναν μας καυγά (λιγουλάκι...)!!!
Τα χρόνια πέρναγαν...Εγώ μπήκα στην εφηβεία και σαν να μου έσπαγε περισσότερο τα νεύρα!Όμως τα 4 παρά κάτι χρόνια που έχουμε διαφορά βοήθησαν.Γιατί μόλις άρχισε και εκείνος να μπαίνει στην εφηβεία σαν να αποκαταστάθηκε η επικοινωνία μεταξύ μας!Και έτσι ο αδερφός μου έγινε μαζί και καλύτερος μου φίλος!Θα του πω τα πάντα ακόμα και για τα αισθηματικά μου.Κι εκείνος θα μου εκφράσει τις ανησυχίες του, την αγάπη του και θα αναλάβει ρόλο όχι μόνο αδερφού που νοιάζεται αλλά και ''του μεγαλύτερου αδερφου''...Ναι,ναι εκείνου που όταν σε δει στεναχωρημένη όχι μόνο θα σου συμπαρασταθεί αλλά θα θελήσει κιόλας να σε προστατέψει...Και εγώ θα γελάσω,θα τον ευχαριστήσω και ας ξέρουμε και οι δύο πως είναι κάπως ακατόρθωτο αυτό.
Δεν ξέρω γιατί είμαι συγκινημένη τώρα που γράφω αυτή την ανάρτηση...Γιατί ενηλικιώθηκε και ξαφνικά εγώ το συνειδητοποιώ;Γιατί διαβάζει για τις πανελλήνιες και ξέρω ότι πιέζεται πολύ και αγχώνεται;Γιατί είμαι μακριά και μου λείπει;Γιατί περιμένω πώς και πώς τα αποτελέσματα και ελπίζω ότι του χρόνου θα μείνουμε μαζί στη Θεσσαλονίκη και θα περάσουμε super;Ή μήπως επειδή απλά τον αγαπώ πολύ και ξέρω ότι θα είναι πάντα εκεί για μένα;
Χρόνια πολλά Μητσάκο!!!Εύχομαι μόνο να είσαι γερός και ευτυχισμένος με ο,τι φέρει η ζωή στο δρόμο σου!!!