Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013

Γύρω-γύρω όλοι...(;)

Άλλες φορές το θεωρώ ιδιαίτερο γνώρισμα του εαυτού μου και άλλες αδυναμία του χαρακτήρα μου...
Δεν μου αρέσει να διαγράφω άτομα απ'τη ζωή μου!Μπορεί να μη μιλάμε όπως παλιά,ίσως και καθόλου όμως ποτέ δεν είπα ''Αυτό το άτομο δεν υπήρξε ποτέ στη ζωή μου.Διαγραφή-Τέλος''.
Αναγνωρίζω ότι ανήκουν στο παρελθόν μου αλλά αυτό που με κάνει και αναρωτιέμαι είναι το εξής...

Τι κάνουμε με το παρελθόν μας;Το ''θάβουμε'' και το αφήνουμε πίσω μας ή μήπως το τοποθετούμε σε ένα ''κουτάκι'' και το κουβαλάμε μαζί μας στην μετέπειτα πορεία μας;
Έχοντας έτσι σαν πυξίδα τα λάθη μας,συμπεριφορές αυτών που μας απογοήτευσαν,αναμνήσεις άσχημες,επίπονες που αν αναλύσουμε καλύτερα θα καταλάβουμε τι πήγες στραβά,αυξάνουμε τις πιθανότητες να μην επαναληφθούν στο παρόν μας,αλλά ούτε και στο μέλλον!Ναι,αυτή είναι η δικιά μου θέση.Μπορεί με το να μην αφήνω πίσω τα άσχημα να μελαγχολώ αραιά και που,να θυμάμαι,να αναπολώ...Αλλά όλα αυτά που έζησα σε κάθε τομέα της ζωής μου είναι αυτό που με καθορίζει σαν άνθρωπο,που διέπλασε κατά ένα μεγάλο μέρος το χαρακτήρα μου.

Φιλίες που προδόθηκαν ή χάθηκαν στο πέρασμα του χρόνου,έρωτες που απογοήτευσαν,γνωριμίες που δεν είχαν το αναμενόμενο αποτέλεσμα...Άνθρωποι που συναναστρέφεσαι έστω και για ελάχιστο χρονικό διάστημα,που οι δρόμοι σας συναντιούνται για λίγο...Δεν πιστεύω ότι γίνεται τυχαία...Εμφανίζονται γιατί κάτι έχουν να σου δώσουν...Κάτι να σου μάθουν...Για τη ζωή ή ίσως και για τον ίδιο σου τον εαυτό...Ίσως λοιπόν αν τους κρατήσεις γύρω σου,έστω και σιωπηρά,έστω και αν αυτοί δεν το γνωρίζουν να νιώθεις μια ασφάλεια,μια εσωτερική πάνω από όλα ασφάλεια.
Όπως το παιχνίδι που παίζαμε μικροί...Το ''γύρω-γύρω όλοι''...Ανέμελοι.ξέγνοιαστοι...Έτσι και τώρα μεγαλύτεροι ηλικιάκά,με περισσότερες εμπειρίες.Κρατάμε ανθρώπους γύρω μας όσον αφορά την ψυχή μας,ανεξάρτητα από το πόσο μακριά μας έχουν φύγει,έχουν χαθεί...

Έτσι έχω μάθει,έτσι έκανα πάντα...Δεν ξέρω τι ευθύνεται...Το πώς με μεγάλωσαν οι δικοί μου,το ωροσκόπιο μου,ο ρομαντισμός μου που ώρες-ώρες καταντάει ηλιθιότητα...;Αλλά τελικά δεν με ενδιαφέρει και να μάθω...Αυτή είμαι!Αυτός είναι ο τρόπος μου,δικαίωμά μου...Και αν τελικά κάποιος απ'αυτούς που εγώ ''κράτησα'', με διαγράψει δικαίωμά δικό του.Το ποιος ενεργεί σωστά και λάθος είναι υποκειμενικό,αφού ο καθένας αποφασίζει μόνος του για τη δική του ζωή!Ίσως το μέλλον να δείξει...