End of-summertime sadness or autumn happiness...?

Το ξέρω ότι σε παραμέλησα...Συγγνώμη καλό μου,blog και γλυκιά μου blogoγειτονιά...
Αλλά ήμουν απασχολημένη...Είχα δώσει μια υπόσχεση στον εαυτό μου (ρίξτε μια ματιά στην προηγούμενη ανάρτηση,αυτή του Ιουνίου).Και έπρεπε να κάνω το καλύτερο δυνατό για να την κρατήσω...Και...Την κράτησα!
Πέρασα ένα πάρα πολύ όμορφο καλοκαίρι!!!Με δουλίτσα,μπανάκια,εξόδους με τα ''κορίτσια'' μου (άλλοτε χαλαρές,άλλοτε όχι τόσο...).Γνώρισα πολλά άτομα,είδα μια πλευρά του εαυτού μου λίγο διαφορετική,πιο κοινωνική,πιο ευχάριστη,πιο δραστήρια...Και πραγματικά ενώ μπορούσα να ''στραβοπατήσω'' μερικές φορές και να χάσω το στόχο που είχα βάλει,δεν το έκανα!Φάνηκα δυνατή και δεν άφησα τίποτα και κανέναν να μου χαλάσει την όμορφη διάθεση... ;-)
Όλα τα ωραία όμως κάποτε φτάνουν στο τέλος τους...Γυρνάς στη βάση σου,αγκαλιά με τους τόμους που σε περιμένουν απειλητικά στη βιβλιοθήκη και ένας αγώνας για να λιγοστέψουν τα μαθήματα και να φανεί το πτυχίο να έρχεται όλο και πιο κοντά ξεκινά!
Και σε πιάνει μια μελαγχολία...Αυτό το ''κάτι'',το ''πλάκωμα'' που πάντα ''έρχεται'' μαζί με το Σεπτέμβρη...Θυμάσαι σκηνικά του καλοκαιριού,τα αναπαράγεις και πιάνεις τον εαυτό σου να χαμογελά γλυκά...Αναμνήσεις...Ένα ''δώρο'',αποδείξεις αποθηκευμένες στο μυαλό για τις στιγμές που έζησες...Που γέμισε η ψυχή σου ολόκληρη με συναισθήματα, άλλα γνωστά και άλλα άγνωστα-για πρώτη φορά!
Αυτά θα έχω να με συντροφεύουν τις μέρες του Σεπτέμβρη και του Οκτώβρη και του Νοέμβρη...
Ίσως τελικά αυτή την υπόσχεση που έδωσα στον ίδιο μου τον εαυτό για το φετινό καλοκαίρι,θα πρέπει να του τη δίνω και κάθε μέρα...Να κάνω ο,τι περνά απ' το χέρι μου για να περνάω όμορφα,να νιώθω πραγματικά καλά,να είμαι ευτυχισμένη!!!
Και αυτό να το κάνουμε όλοι...Μια υπόσχεση είναι μόνο,μια υπόσχεση για ''ευτυχία''...Και αν δεν τα καταφέρουμε,η επόμενη μέρα θα'ναι εκεί!

(via favim.com)

Όμορφες,γλυκές καληνύχτες...*


PS:Έχει γίνει κάτι με τις φωτογραφίες στο blog μου και σε κάποιες αναρτήσεις μερικές δεν εμφανίζοντα...Πνευματικά δικαιώματα υποπτεύομαι!Όποιος ξέρει σίγουρα ας με ενημερώσει με ένα σχόλιο.Ευχαριστώ!

Τάσεις φυγής...

Ο πρώτος μήνας του καλοκαιριού ήρθε...

Εγώ όμως θέλω να φύγω...Να ξεφύγω...

Να πάω πού;

Και από τι να ξεφύγω;Με κυνηγάει κάτι;Αν ναι,γιατί δεν μπορώ να το προσδιορίσω...;

Μήπως είναι το άγχος και η πίεση της εξεταστικής που πλησιάζει απειλητικά;
Μήπως η διαίσθησή μου για μια ''αλήθεια'' που έρχεται και φοβάμαι αν και πώς θα τη διαχειριστώ;

Μήπως ο φόβος για μια ενδεχόμενη αποτυχία μου;

Μήπως γιατί κάποιες φορές το ίδιο μου το μυαλό παίζει ''επικίνδυνα παιχνίδια'' και στο τέλος χρεώνομαι μια ''ήττα'' που δύσκολα ξεπερνιέται;

Μήπως είναι η κούραση του τελευταίου επίσημου χρόνου της ''φοιτητικής μου ζωής'';Όλα αυτά που κάποτε θα αποτελούν γλυκιά,ανέμελη ανάμνηση;

Μήπως είναι η αλλαγή που βλέπω να έρχεται;Και ακόμα δεν έχω την έχω συνειδητοποιήσει και αποδεχθεί...

Μήπως,τελικά,είναι ο ίδιος μου ο εαυτός; Αυτός είναι που δυσκολεύει...Με αυτές τις ακραίες,σε ανύποπτο χρόνο ψυχικές μεταπτώσεις

Απάντηση βέβαιη δεν μπορώ να δώσω...Και αν δεν το αναγνωρίσω πώς θα το καταπολεμήσω...;

Ξέρω,τουλάχιστον,ότι μόνο εγώ μπορώ να με βοηθήσω... Όχι γιατί δεν υπάρχουν γύρω μου άνθρωποι που μπορούν να είναι δίπλα μου.Άπλά γιατί αν δεν κάνω την αρχή,δεν έχω δικαίωμα να το ζητήσω αποκλειστικά από εκείνους.Θα ξεκινήσω και ας είναι μαζί μου στην πορεία...
 

Πριν λίγο καιρό έδωσα μια υπόσχεση...Αυτό το καλοκαίρι θα είναι από τα ωραιότερα της ζωής μου...Κάνω τα απαραίτητα σχέδια...Κι ας λένε ότι κάτι τέτοιες στιγμές ο Θεός γελάει!Εμένα αυτό είναι που μου δίνει δύναμη τη στιγμή αυτή...Και σε συμπλήρωση της υπόσχεσης: Ακόμα και αν κάτι παέι να χαλάσει το καλοκαίρι μου,δε θα το αφήσω...γιατί το έχω υποσχεθεί σε κάποιον ιδιαίτερα σημαντικό,<τον εαυτό μου>,που όσο κι αν με παιδεύει,είναι ο,τι πιο αληθινό και μοναδικό πάνω μου!!!

#Θα φύγω λοιπόν...Θα ξεφύγω...Και αν χάσω τον δρόμο,θα φτιάξω ένα καινούριο μονοπάτι#